Corrie en Hans Versteegh genieten volop na van de onderscheidingen die ze hebben ontvangen
Corrie en Hans Versteegh genieten volop na van de onderscheidingen die ze hebben ontvangen (Foto: )

Hebben ze een zinkend schip verlaten?

Cees Hoogteyling

Voor elk geloof moet je moeite doen

Eind december werden Corrie en Hans Versteegh, zonder dat ze daarop hadden gerekend, in de schijnwerpers gezet. Veertig jaar kosterschap en veel vrijwilligerswerk waren daarvan de oorzaak. Ze waren helemaal ontdaan over waarmee ze werden overvallen. Enkele weken later, aan de koffietafel, blikken we terug en kijken we vooruit.

Gellicum – Corrie en Hans zijn verknocht aan het mooie dorp Gellicum aan de Linge. Hans is er geboren en Corrie is geboren in Nootdorp. Zij vertelt dat haar vader Janssen een boerderij had, door de uitbreiding Delft en Rijswijk moest de boerderij van haar vader en ook die van haar oom, voor de woningbouw wijken. We kwamen in Gellicum en hebben het daar geweldig getroffen.

Vonk sprong over

Hans: "Ik vond het van de lagere school af al een lieve meid. In die jaren gingen we altijd, op tweede Paasdag, op de fiets, naar de markt in Gorinchem. Toen is daar de vonk overgeslagen. Nooit spijt gehad, laat ik dat nu nog maar even zeggen. We hebben een geweldig gezin met drie meiden en één zoon. Het verenigingsleven en de kerk zijn voor ons altijd erg belangrijk geweest. Het leven in een kleine samenleving maak je met elkaar." Voor Corrie koster werd, had ze de mantelzorg beide ouders, zo vertellen ze. Door een val met de fiets heeft Corrie aan haar been zodanig letsel opgelopen, dat dit niet meer goed is gekomen en ze in een rolstoel terecht is gekomen. Het werk als kosteres werd steeds moeilijker voor haar. Hans kon dat echt niet allemaal opvangen, hoewel hij al heel veel deed in en rond de kerk. Hans: "Ik ben er automatisch ingerold. We deden veel samen." Het dorpsleven in Gellicum, zoals de Oranjefeesten, waar Hans jaren aan de organisatie daarvan heeft meegewerkt, zullen ze missen. Ze moesten gaan verhuizen en wonen daarom nu enkele maanden in een seniorenwoning in Geldermalsen.

Zorgen

Corrie maakt zich grote zorgen over het voortbestaan van de kerk. Tot op heden heeft er zich nog niemand aangemeld voor het kosterschap. "Je moet er natuurlijk altijd wel zijn. Het is echt niet veel werk. Je moet niet iets doen om er iets voor terug te krijgen. Wat ons is overkomen, dat hadden we nooit verwacht. Dat de burgemeester er was heeft ons zoveel goed gedaan. Ik hoop niet dat wij een zinkend schip hebben verlaten. Ik hoop dat er nog mensen zijn die de kerk willen behouden. Ze zullen er dan wel wat voor moeten doen. Voor elk geloof moet moeite worden gedaan. Als je het wil zien, ontvang je er meer dan geld." Corrie en Hans twee geweldige mensen, ze mogen met recht trots zijn op hun kerkelijke en koninklijke onderscheidingen.

Trots

Ze voelden zich samen verantwoordelijk voor het historische R.K.kerkje, Hans poetste het koper, luidde de kerkklok en verzorgde het terrein rond de kerk. Samen waren ze nog vrijwilliger bij zorgcentrum Lingehof in Beesd. 'Nee' zeggen was moeilijk voor Corrie en Hans.

 

Meer berichten