De Haas: Muziek moet als een soort schilderij zijn. Je moet er een voorstelling bij kunnen maken. (Foto Michel Plass)
De Haas: Muziek moet als een soort schilderij zijn. Je moet er een voorstelling bij kunnen maken. (Foto Michel Plass) (Foto: Michel Plass)

Vioolmuziek van Iraanse langs de Linge

Nasim de Haas ademt vioolmuziek. Gracieus beweegt ze met haar viool in de hand alsof ze ermee geboren is. De viool is haar leven. ''Ik kan niet zonder'', zegt ze. Binnenkort houdt zij samen met pianist Chris van de Kuilen een kamerconcert.

Door Michel Plass

GELDERMALSEN - De Geldermalsense violiste komt uit een goed cultureel gezin. Haar vader was een bekend regisseur in Iran. Hij is ook een voorstander van het vrije woord. Dat was de reden dat hij 34 jaar geleden moest vluchten uit zijn geboorteland. Hij was er niet meer veilig. Nasim was toen vier jaar. Samen met vader, moeder en haar broer van 11 kwamen ze in de omgeving van Utrecht.

De viool fascineerde Nasim al jong. Na het conservatorium specialiseerde ze zich in het lesgeven; vooral aan Jong Talent. Daarnaast speelt ze in kamerconcerten. Sinds vorig jaar woont De Haas met man en twee dochtertjes in Geldermalsen. In haar vorige woonplaats De Bilt gaf de violiste les aan huis. Ook in Geldermalsen geeft ze weer volop les. ''Eerst gaf ik ook op muziekscholen les, maar daar ben ik 9 jaar geleden mee gestopt. Door alle bezuinigingen was een vioolles nog maar 20 minuten. Stemmen kost al vijf minuten. Dan blijft er van de les niets over'', vertelt de gepassioneerde Iraanse. Ze vervolgt: ''Toen wij hier kwamen wonen leek ons huis echt supergeschikt om zelf kamerconcerten te houden. Dus dat gaan we nu doen.'' En inderdaad oogt het prachtige huis in de idyllische omgeving van de Linge er bijzonder geschikt voor. Samen met pianist Chris van de Kuilen geeft ze op 10 februari de aftrap. Haar man is hobbykok en verzorgt de culinaire omlijsting. Ook is er een expositie van de Iraanse kunstenares Farnaz Sedaghatbin. Een kunstenares die vooral met olieverf en linnen werkt. ''Misschien gaat ze ook ter plekke schilderen.''

De Haas houdt van beeldende gevoelige muziek. ''Muziek moet een soort schilderij zijn. Je moet er een voorstelling bij kunnen maken.'' De Iraanse heeft een visuele beperking. Ze legt uit: ''Daarom functioneer ik niet goed in een groot orkest, maar wel in kamermuziek. Muziek is juist iets wat ik met mijn beperking heel goed kan doen. Het gaat vooral om het gehoor. Vroeger had ik veel moeite om noten te lezen én muziek te maken. Ik heb me er op getraind om die twee aspecten te scheiden. Eerst muziek lezen en dan pas spelen.''
Bij De Haas staat geen Stradivarius in huis. ''Dat is niet te betalen'', zegt ze lachend. ''Ik moest vorig jaar mijn viool inleveren. Die had ik geleend van het Nationaal Muziek Fonds. Daarna ben ik een half jaar op zoek geweest naar een nieuwe viool. Dat is zó persoonlijk.'' Inmiddels heeft ze een Stam-viool. Een Utrechtse vioolbouwer die al sinds 1936 violen maakt. ''Maar nu moet ik nog een goede strijkstok hebben…''

De concerten heten Uiterdijk Klassiek en zijn 10 februari, 10 maart, 14 april, 12 mei en 16 juni. De aftrap is door De Haas en Van de Kuilen. Op de overige spelen diverse andere bekende musici.

nasim1980@hotmail.com of www.uiterdijkklassiek.nl

Meer berichten