<p>Nicoline van Iperen en Cor van den Berg op hun Linge&#39;s Zorglandgoed</p>

Nicoline van Iperen en Cor van den Berg op hun Linge's Zorglandgoed

(Foto: Wim Timmermans)

Eén jaar Kleinschalige zorg in Rumpt

Maak van je personeel geen wandelende washandjes.

door Wim Timmermans

Nicoline van Iperen en Cor van den Berg zijn lang bezig geweest hun ideaal te verwezenlijken: kleinschalige zorg voor ouderen met dementie, in een landelijke, huiselijke omgeving. Linge’s zorglandgoed in Rumpt is nu een jaar open.

Rumpt - Een bewoonster maakt een landschapsschilderij. Twee anderen kijken toe en steken hun enthousiasme niet onder stoelen of banken. Een verzorgende bemoeit zich er vrolijk mee terwijl ze opruimt.

Ik wacht op Cor van den Berg, die is brood halen. Dat doet hij vaker: “We doen alles met lokale ondernemers. De bakker, de groenteboer en ook de aannemer. We doen zoveel mogelijk zelf.” Een andere bewoner haalde onlangs TV Gelderland. Hij bestiert de uitgebreide groentetuin van het landgoed. Elke dag gaat hij na het ontbijt naar de groentetuin. Hij neemt af en toe pauze, maar komt pas bij het avondeten weer naar binnen. Om zijn eigen groente te eten, klaar gemaakt door andere cliënten met hulp van het personeel.

Van Iperen over haar ideaal: “Wij zijn een kleinschalige zorginstelling. We willen gewone mensen met een zorgindicatie op dit landgoed in een gezellige, huiselijke omgeving laten wonen. Dat kan en dat willen we laten zien.

Bij alles wat we doen vragen we ons af wat het bijdraagt aan het welzijn van onze bewoners en personeel. Het gaat om ruimte geven. Laat bewoners en personeel zijn wie ze zijn. We hebben weinig protocollen en procedures. Grote instellingen voelen behoefte aan controle en schrijven zoveel mogelijk voor; daar heb je dan weer adviseurs nodig. Het kantoor stroomt vol. Maar eigenlijk neem je het personeel verantwoordelijkheid uit handen. We mogen als directie een Balkenende salaris verdienen. Ook dat doen we niet. Dat levert ruim vier extra mensen in de zorg. Bij ons is de verhouding tussen het aantal verzorgenden en clienten daardoor een op een. Bij grote instellingen is dat vaak een op drie.”

Van Iperen: “Mijn moeder werkte in de thuiszorg. Die fietste door het dorp, zorgde voor iedereen en kwam thuis als ze klaar was. Dat werd steeds meer ingeperkt. Ik zag haar plezier in het zorgwerk afnemen. Eigen verantwoordelijkheid werd vervangen door procedures. Dat zie je nu ook. Niet doen! Je maakt van je personeel wandelende washandjes met een tijdklok. Ik wil dat ons personeel zich afvraagt hoe het zelf verzorgd zou willen worden en dat dan kan doen.”

Van den Berg is gepokt en gemazeld in de vakbondswereld, in het bij elkaar brengen van belangen van personeel en organisatie. Hij bestiert het gebouw, duurzaamheid, de natuurlijke inrichting. Hij wijst op de zonnepanelen: “dat hebben we zelf geregeld. We draaien winst op energie. Het gaat om honderden euro’s per maand. Dat gaat zo terug de zorg in.”

Inmiddels is er uit meerdere gemeenten in de regio belangstelling voor het concept. Van Iperen, idealistisch: “Groot willen we niet worden; we willen anderen helpen het ook zo aan te pakken.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden